Η τηλεόραση ακουγόταν δύνατα απο το σάλονι " Ισχυρός σείσμος σημειώθηκε σήμερα στην Ινδονησία.....", ενω φως έβγαινε από την μισάνοιχτη πόρτα του μπάνιου. Ξαφνικά o ήχος της ντουζιέρας σταματάει και...
ο νεαρός καθηγητής βγαίνει από το μπάνιο στάζοντας, προσπαθώντας να συνέλθει. Γονατίζει δειλά στη άκρη του κρεββατιού...όλα γυρίζουν. Τι του είχαν ρίξει άραγε στο ποτό; Ποια ήταν αυτή στο κρεββάτι του; Γιατί σήμερα;....
Προσπαθεί να βάλει σε μία τάξη τις σκέψεις του αλλά ο πονοκέφαλος τον κάνει να νιώθει ακόμα χειρότερα. Κοιτάει την γυμνή κοπέλα επαναλαμβάνοντας μέσα του συνεχώς:" Γιατί εγώ; Γιατί σήμερα; τι στο καλό συνέβη;" Ήξερε πως έπρεπε να πάει στο γραφείο, σήμερα είναι η μεγάλη μέρα και έπρεπε ήδη να είναι εκεί. Δεν γίνεται να περιμένει άλλο, πρέπει να την ξυπνήσει...
Το πρόσωπο της άγνωστης ήταν γυρισμένο από την άλλη πλευρά, δεν μπορούσε να την αναγνωρίσει. Όμως, τα λακάκια χαμηλά στην πλάτη της ήταν γνώριμα για αυτόν, την αναγνώρισε.
"Εσύ! Εδώ;" είπε αλλά ο ήχος από την τηλεόραση κάλυπτε τη φωνή του....
Στην άλλη μεριά της πόλης δυο άντρες ντυμένοι στα μαύρα, αμίλητοι, έκαναν βόλτες πάνω κάτω μέσα σ'ένα γραφείο, μ'ένα τσιγάρο στο χέρι. Εμφανώς ταραγμένοι. Από το προηγούμενο βράδυ περίμεναν τηλεφώνημα απ τη Μάγια. Που είχε εξαφανιστεί; Τι λάθος είχε γίνει; Σίγουρα κάτι είχε πάει σταβά μέσα στην βραδιά. Δεν υπήρχε άλλη εξήγηση. Ξαφνικά το τηλέφωνο χτυπάει. "Η σύσκεψη θα ξεκινήσει σε πεντέ λεπτά.", ακούστηκε η φωνή της γραμματέας.
Τη προηγούμενη φορά που είχαν απαντήσει μια άγνωστη, βαθιά, υγρή φωνή τους είχε πει, "Η δουλειά πρέπει να γίνει κύριοι με οποιοδήποτε κόστος...", ποιος ήταν άραγε;"...ο καθηγητής είναι το κλειδί...μην αποτύχετε, διακυβεύονται τα πάντα!...την 1η του μηνός κύριοι, όπως είπαμε!", και έκλεισε το τηλέφωνο. Ο σεισμός όμως ήταν κάτι που δεν είχαν προβλέψει και τώρα ο χρόνος τους τελείωνε....
"σε πέντε λεπτά???
εεε συγνώμη για την καθυστέρηση, απλά έχει τρομερή κίνηση..θα είμαι εκει το συντομότερο.!"
κλείνει το τηλέφωνο γρήγορα και προσπαθεί να δει τι θα κάνει..η κοπέλα συνεχίζει να βρίσκεται αναίσθητη στο κρεβάτι."θα το τακτοποιήσω μετά αυτό το θεμα" λεει φωναχτά οταν συνειδητοποιεί ποσο άσχημα σκέφτεται.."πρέπει να καλέσω την αστυνομία" και την ώρα που πληκτρολογεί στο τηλέφωνο 9-1-1 την προσοχή του αποσπά ένα μαχαίρι και μια λίμνη αίματος δίπλα στο κρεβάτι....
Εικόνες τρέχουν στο μυαλό του... Η ζαλάδα περνάει σιγά σιγά. Αρχίζει και θυμάται... Η τεκίλα, το λεμόνι, το αλάτι... Ναι, θυμόταν σιγά σιγά... Ήταν τα εγκαίνια του νέου club στην Νότια πλευρά της πόλης... Ήταν και εκείνη εκεί, είναι σίγουρος πλέον... Δούλευε στο...
...bar δίπλα στην είσοδο! Ήταν η κοπέλα με την οποία μιλούσαν ολο το βράδυ. Του άρεσε απο την πρώτη στιγμή που μπήκε μέσα στο μαγαζί. Στην προσπάθεια του εκείνο το πρωινό να θυμηθεί το όνομα της βλέπει πάνω στην τηλεόραση μια χαρτοπέτσετα με το λογοτυπο του club που έγραφε το όνομα Kathy και έναν αριθμό τηλεφώνου. Αμέσως πήρε τηλέφωνο τον αριθμό και ........
ο νεαρός καθηγητής βγαίνει από το μπάνιο στάζοντας, προσπαθώντας να συνέλθει. Γονατίζει δειλά στη άκρη του κρεββατιού...όλα γυρίζουν. Τι του είχαν ρίξει άραγε στο ποτό; Ποια ήταν αυτή στο κρεββάτι του; Γιατί σήμερα;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠροσπαθεί να βάλει σε μία τάξη τις σκέψεις του αλλά ο πονοκέφαλος τον κάνει να νιώθει ακόμα χειρότερα. Κοιτάει την γυμνή κοπέλα επαναλαμβάνοντας μέσα του συνεχώς:" Γιατί εγώ; Γιατί σήμερα; τι στο καλό συνέβη;" Ήξερε πως έπρεπε να πάει στο γραφείο, σήμερα είναι η μεγάλη μέρα και έπρεπε ήδη να είναι εκεί. Δεν γίνεται να περιμένει άλλο, πρέπει να την ξυπνήσει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πρόσωπο της άγνωστης ήταν γυρισμένο από την άλλη πλευρά, δεν μπορούσε να την αναγνωρίσει. Όμως, τα λακάκια χαμηλά στην πλάτη της ήταν γνώριμα για αυτόν, την αναγνώρισε.
ΑπάντησηΔιαγραφή"Εσύ! Εδώ;" είπε αλλά ο ήχος από την τηλεόραση κάλυπτε τη φωνή του.
Στην αλλη μερια της πολης δυο αντρες ντυμενοι στα μαυρα, αμιλητοι, εκαναν βολτες πανω κατω μεσα σ ενα γραφειο, μ ενα τσιγαρο στο χερι. Εμφανως ταραγμενοι. Απο το προηγουμενο βραδυ περιμεναν τηλεφωνιμα απ τη Μαγια. Που ειχε εξαφανιστει; Τι λαθος ειχε γινει; Σιγουρα κατι ειχε παει σταβα μεσα στην βραδια. Δεν υπηρχε αλλη εξηγηση. Ξαφνικα το τηλεφωνο χτυπαει. "Η συσκεψη θα ξεκινησει σε πεντε λεπτα.", ακουστηκε η φωνη της γραμματεας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤη προηγούμενη φορά που είχαν απαντήσει η άγνωστη, βαθιά, υγρή φωνή τους είχε πει, "Η δουλειά πρέπει να γίνει κύριοι με οποιοδήποτε κόστος...", ποιος ήταν άραγε;"...ο καθηγητής είναι το κλειδί...μην αποτύχετε, διακυβεύονται τα πάντα!...την 1η του μηνός κύριοι, όπως είπαμε!", και έκλεισε το τηλέφωνο. Ο σεισμός όμως ήταν κάτι που δεν είχαν προβλέψει και τώρα ο χρόνος τους τελείωνε...
ΑπάντησηΔιαγραφή"σε πεντα λεπτα???
ΑπάντησηΔιαγραφήεεε συγνωμη για την καθυστερηση, απλα εχει τρομερη κινηση..θα ειμαι εκει το συντομοτερο.!"
κλεινει το τηλεφωνο γρηγορα και προσπαθει να δει τι θα κανει..η κοπελα συνεχιζει να βρισκεται αναισθητη στο κρεβατι."θα το τακτοποιησω μετα αυτο το θεμα" λεει φωναχτα οταν συνειδητοποιει ποσο ασχημα σκεφτεται.."πρεπει να καλεσω την αστυνομια" και την ωρα που πληκτρολογει στο τηλεφωνο 1-6-6 την προσοχη του αποσπα ενα μαχαιρι και μια λιμνη αιματος διπλα στο κρεβατι.....
Εικόνες τρέχουν στο μυαλό του... Η ζαλάδα περνάει σιγά σιγά. Αρχίζει και θυμάται... Η τεκίλα, το λεμόνι, το αλάτι... Ναι, θυμόταν σιγά σιγά... Ήταν τα εγκαίνια του νέου club στην Νότια πλευρά της πόλης... Ήταν και εκείνη εκεί, είναι σίγουρος πλέον... Δούλευε στο...
ΑπάντησηΔιαγραφή...bar δίπλα στην είσοδο! Ήταν η κοπέλα με την οποία μιλούσαν ολο το βράδυ. Του άρεσε απο την πρώτη στιγμή που μπήκε μέσα στο μαγαζί. Στην προσπάθεια του εκείνο το πρωινό να θυμηθεί το όνομα της βλέπει πάνω στην τηλεόραση μια χαρτοπέτσετα με το λογοτυπο του club που έγραφε το όνομα Kathy και έναν αριθμό τηλεφώνου. Αμέσως πήρε τηλέφωνο τον αριθμό και .....
ΑπάντησηΔιαγραφή